Ik ben Cheryl Hartley, 34 jaar, begeleider passend onderwijs en gastspreker.
Ik werd zelf moeder toen ik 21 jaar oud was. Doordat ik een heftige jeugd had, was ik nog helemaal niet stabiel en moest ik onderaan beginnen met het opbouwen van ons leven. Ik moest leren wat een gezonde band was tussen ouders en kinderen, trauma’s, patronen en angsten van mijn eigen jeugd verwerken, zorgen dat ik een woonplek vond en financieel voor mijn dochter zou kunnen gaan zorgen. Door de impact van mijn jeugd had ik in die tijd ook nog geen diploma of vaste baan en ook nooit geleerd om te geloven dat dit voor mij weggelegd was. Toen ik moeder werd was ik vastberaden om een voorbeeld voor mijn dochter te zijn en in mijzelf te geloven in plaats van te denken dat ik was geboren voor een ongelukkig lot.
Met een hoop therapie en doorzettingsvermogen is het mij gelukt om inmiddels een stabiele basis te hebben samen met mijn dochter. Ik heb veel over mezelf en het ouderschap geleerd in therapie, maar ook in mijn opleiding heb ik een hoop belangrijke dingen geleerd. Ik heb de HBO opleiding Maatschappelijk werk en dienstverlening met een uitstroomprofiel Jeugdzorg gedaan op de Hogeschool Leiden. De dingen die ik hier leerde breng ik nu in de praktijk in mijn werk als jeugdzorgwerker, waarin ik werk met ouders, kinderen en jongeren.
Ook heb ik een opleiding over de psychologie van hoogbegaafdheid gevolgd. Deze opleiding heb ik gedaan omdat mijn eigen dochter hoogbegaafd is en ik in dit proces tegen veel problemen aan ben gelopen. Zelfs ik als jeugdzorgwerker in die tijd, met een goede kennis over welke hulp er beschikbaar is voor elke soort problematiek, kon moeilijk de weg vinden naar de juiste hulp. Zowel voor mijn dochter persoonlijk als in het onderwijs. Als het voor mij al zo lastig is, hoe is dit dan voor ouders die niet in de hulpverlening thuis zijn? Tijdens mijn reis door de wereld voor hoogbegaafde kinderen ben ik er achter gekomen dat hierin nog veel te weinig kennis en hulp beschikbaar is en heb ik veel ouders ontmoet die dezelfde problemen ervaren. Om deze reden ben ik dan ook mijn eigen onderneming gestart , zodat ik zelf mijn steentje bij kan dragen aan het verbeteren van de zorg voor hoogbegaafden.
Door dit proces met mijn dochter realiseerde ik me dat ik zelf ook neurodivergent ben. Ik herkende me in alles van hoogbegaafdheid en paste mijn leven hier ook al deels naar aan. Later besefte ik me dat wat ik ook deed en had gedaan, ik nog steeds niet helemaal had ontdekt hoe ik in elkaar zat en telkens in dezelfde valkuilen bleef stappen. Ik besloot toch opnieuw diagnostiek te doen en kwam er achter dat ik ook autisme heb. Ik kwam er in die periode toen ook achter dat autisme bij vrouwen nog onderbelicht is en vaak moeilijker te herkennen omdat het niet altijd voldoet aan het stereotype beeld dat we over het algemeen in de maatschappij hebben over autisme. Maar toen ik hier eenmaal over leerde, viel er zo veel uit mijn leven op zijn plek. Ik zet me er nu ook voor in om anderen in te lichten over autisme bij vrouwen, hopelijk kan ik hiermee vrouwen helpen om niet zo lang te worstelen als ik zelf heb gedaan voordat ik eindelijk bij deze diagnose kwam.
Ik heb het geluk dat ik mijn eigen ervaringen kan gebruiken in mijn werk, maar ook dat ik alles wat ik heb geleerd in mijn eigen gezin kan toepassen. Dit is iets wat ik graag met mensen wil delen. Ik wil jongeren die uit een moeilijke situatie komen laten zien dat je zelf de kracht kan vinden om je eigen leven op te bouwen zoals jij dat wil. Ook wil ik ouders helpen om te gaan met de lastige kanten van de opvoeding, maar ook bij te dragen aan leuke activiteiten die zij kunnen ondernemen en ervaren met hun kinderen. Ik focus me daarnaast graag op (ouders van) hoogbegaafde kinderen in de hoop dat ik hierin iets bij kan dragen waar een hoop gemist wordt. Tot slot zet ik me graag in voor de mensen in de samenleving die het iets minder hebben dan de gemiddelde mens en hoop met een eigen platform ook anderen zo ver te krijgen een steentje bij te dragen hierin 🙂
Als laatste ben ik van mening dat internet een mooie plek kan zijn, maar ook voor veel onzekerheid en problemen kan zorgen bij mensen. Er zijn zo veel perfecte plaatjes te zien, dat het in deze tijd lastig is om het te delen wanneer het wat minder goed met je gaat. Dit terwijl je je zo veel beter voelt wanneer je wel de dingen die je bezig houden kan delen, of het nu positief of negatief is, al je gevoelens mogen er zijn en gehoord worden! Ik hoop dat ik hierin mijn bijdrage kan leveren door taboes bespreekbaar te maken en anderen kan helpen de dingen die zij niet durven/kunnen bespreken te delen en een plek te geven.
Dit doe ik dagelijks in mijn functie als jeugdzorgwerker, maar bied ik ook aan in de vorm van gastlessen en voorlichting. Ik kan langs komen in de klas, of bij je werkplek/organisatie. Kijk voor meer informatie hier over onder het kopje; gastlessen en voorlichting.
Ben je op mijn website terecht gekomen en kan je zelf ergens hulp bij gebruiken? Je bent altijd welkom om mij persoonlijk een mail te sturen, dan zal ik mijn best doen om je te adviseren en misschien te verwijzen naar de juiste plek waar je terecht kan. Mijn mail adres vind je op de pagina Contact.
Hopelijk zien we elkaar en kunnen we iets van elkaar leren!
Liefs